Plasawica Huntingtona

Intrygująca nazwa i opis scenariusza. Mapa przeznaczona jest dla czwórki graczy reprezentujących kolejno: Zamek, Bastion, Loch i Nekropolię. Specyfika scenariusza polega na tym, że zaczynamy z 'gołym' miastem, a jednocześnie otrzymujemy Statuę Legionisty. Zapewnia ona wielki przyrost, ale jednocześnie rozbudowa naszego miasta nie będzie rzeczą łatwą, bowiem na początku tracimy zasoby - o ile nie gramy na dwóch ostatnich poziomach trudności - większość z nich. Rozbudowa jest więc trudna, zwłaszcza że źródła surowców najniższych poziomów są wyjątkowo dobrze strzeżone, jak i siedliska. Kluczem do zwycięstwa mogą okazać się lampy dżinnów rozsiane po krainie. Strefa gracza obejmuje ponad to siedliska różnych poziomów, obiekty wzmacniające, nielosowe artefakty, skarbce i namiot klucznika. Jest on o tyle ważny, że uniemożliwia wrogom wejście do naszej strefy, przynajmniej do pewnego momentu. Opuścić naszą strefę możemy dwojako - konwencjonalnie lądem jak i korzystając z monolitu wejścia. W każdym z wypadków odwiedzimy strefę neutralną w której znajdują się dodatkowe miasta - niektóre wyedytowane, kopalnie jak i siedliska. W nich zmierzymy się z przeciwnikami. Walki będą się toczyć długo i być całkiem zażarte, bowiem wrogowie mają nie tylko bezpieczną strefę, ale i mogą zrekrutować wielu bohaterów - dodatkowo toczyć się mogą w wielu miejscach, w tym podziemiach, pełnych surowców i skarbców z jednostkami. Zwycięstwo można osiągnąć wykorzystując Czapkę Admirała - choć jest bardzo solidnie strzeżona, lub rekrutując Gem. Wtedy uzyskujemy dostęp do bazowych stref przeciwnika inaczej musielibyśmy walczyć ze 140 Archaniołami w antymagicznym garnizonie. Oczywiście zwycięstwo jest możliwe - armie po kilku miesiącach mogą być dzięki Statule imponujące.

Mapa od strony wizualnej prezentuje się dobrze, zarówno lądy jak i podziemia i woda, ciekawym rozwiązaniem są mosty utworzone przez portale. Mapa posiada wiele ciekawych rozwiązań z których wspomnę o dostępności Portalu miejskiego w zamian za skromne 45 000 sztuk złota, tudzież liczne stacjonarne Bramy miast. Liczne siedziby Strzelców, siedziby najpotężniejszych smoków. Składane artefakty odpowiednio strzeżone. Na mapie nie ma chatek misji, ale można łatwo (4 obeliski) znaleźć Graala - niełatwo pokonać jego strażników. Tym co budzi wątpliwości jest oprócz odblokowania wszystkich bohaterów - poza nie wiedzieć czemu bohaterami Przystani manewr z drenażem zasobów. Tzn. to dobrze, że gracz ludzki traci je na starcie, ale później w swej strefie startowej może znaleźć dodatkowe zasoby i jednostki. Jak napisałem może. Są one bowiem zdarzeniami umiejscowionymi na które możemy, ale nie musimy natrafić - nie zawsze są w miejscach oczywistych. Gracze SI nie mogą pozyskać bonusu, choć ich zasoby nie są uszczknięte. Wydaje mi się, że aby zmniejszyć losowość można by po prostu nie pozbawiać graczy ludzkich rudy/drewna.

Podsumowując Plasawica Veracruza to ciekawy scenariusz z niestandaryzowanymi rozwiązaniami. Jakkolwiek początek to poowoolnee rozkręcanie się to gdy już uda zebrać odpowiednią armię rozgrywka staje się dynamiczna. Strefy neutralne często zmieniają właścicieli, dodatkowo warto zadbać o eksplorację wody, która to stanowi klucz do zwycięstwa. Problematyczna jest losowość - jacy trafią się strażnicy, czy uda się pozyskać dodatkowe zasoby, jednostki, do wyboru trafią się odpowiednie umiejętności. Finalnie oceniam mapę na solidne 4.