Life on Jupiter

Mapa została zaktualizowana 3 XI 2021 r. Przy okazji słowa od Autora:
"*dodano 'gem pond' na powierzchni ( wyjścia od strony gracza fioletowego ) [92,74,0]
* blokada ' ddimension door' i 'air tome'
* stocznia dla gracza TAN zmienia kurs z [96,17,0] na [55,26,0]


~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Dziękuję, to zawsze duży + z konstruktywną krytyką.
Zgadza się, że obiekty typu 'warehouse' wymagają przebudowy znacznej części karty i sektorów początkowych.
Bardzo stara mapa. Nie wszystkie karty są tak dobre. Raczej podejście było przeciętne, bardzo zdziwiony jestem na wszystkie wysokie oceny powyżej 3 ★ i Dziękuję.
Jeśli znajdę czas będę poprawiać drobnostki na wysłanych przez DODO kartach. "

Z rzecz, które mi nie przypadły do gustu:
1) Gdzie niby fioletowy ma staw z klejnotami? Próbowałem na początku zagrać fortecą i poległem z braku dostępu do tego surowca. A pozostałe kopalnie są w miarę blisko.
2) Nie zablokowane dd. Trafiła mi się księga magii powietrza i to na dość wczesnym etapie gry. Wolałem zdobyć ten artefakt pomimo strat praktycznie całego mojego wojska i do woli sobie skakać po mapie. Dzięki temu w early game przeskakiwałem przeszkody i omijałem strażników zbierając co tylko się da, a komp się męczył walcząc z każdym strażnikiem. Opłaciło się, bo wojsko dość szybko zrekrutowałem nowe, a przewaga ekonomiczna pozwoliła mi ograć komp bez trudu (moje wcześniejsze podejście do mapy kończyło się porażką, gdy musiałem się żmudnie rozwijać). Także czar do zablokowania albo trzeba go umieścić tak, żeby nie dało się go zdobyć od ręki.
3) Czemu brązowy ma stocznię koło siebie, ale musi za to przejść strażnika misji, a taki fioletowy czy pomarańczowy muszą dymać kawał mapy? Nie mówiąc o tym że w zamku startowym można trafić przyzwanie okrętu i przy odrobinie szczęścia od razu ruszać w morze.
Generalnie poza powyższymi, mapa nie jest zła. Wręcz bym powiedział, że całkiem dobra. Ale imho piątka była by troszkę zbyt naciągana ;)

Mapa dużego formatu dla szóstki graczy uznanego kartografa. Na czym polega jej specyfika? Wykonanie mapy jest staranne, każdy z graczy ma w swej strefie podstawowe kopalnie, a także zestaw siedlisk poziomu 1-4. Miasto jest dobrze rozbudowane, ale trzeba sporo walczyć z jednostkami neutralnymi. Aby dostać się do wrogów należy wybrać się w podróż morską. Na jednej z wysepek znajdują się portale łączące poziomy. Przy okazji można przejąć zawartość innych wysp pomiędzy graczami. Specyfiką scenariusza jest niewielka ilość surowców specjalnych, na każdym poziomie mapy znajduje się jedynie po jednej ich kopalni. Zmusza to do oszczędzania tych surowców i utrudnia rekrutację jednostek 7 poziomu. Innym czynnikiem wpływającym na rozgrywkę jest duża liczba siedlisk poziomu 1-3. Powoduje to, że jednostki tych poziomów pozostają główną siłą w armii także w późniejszej rozgrywce, ale też sprawia, że bohaterowie specjalizujący się w tychże istotach są wyraźnie przydatniejsi od innych. Oprócz tego warto możliwie szybko splądrować smocze utopie, bowiem zdobyte artefakty bardzo wzmacniają bohaterów.
Podsumowując, Życie na Jowiszu to dobra mapa do rozgrywki wieloosobowej mająca wiele cech charakterystycznych dla tego rodzaju map, ale z własną specyfiką. Finalną oceną będzie 5.

Dobra mapa do multiplayer. Trochę zabrakło mi budowli z dodatku (warehouses) na terenach graczy, acz przypuszczam, że zamierzeniem autora było ograniczenie możliwości zdobycia na początku gry dużych ilości "precious" surowców.